De geboorte van Galahad

Margo, de vrouw van Oskar, bevalt thuis van hun jongste kind. Ze  hebben een heel bijzondere ervaring gehad, door hun zoon samen te ontvangen zonder assistentie van een professional. Oskar vertelt….

full-moon-319931_640

Op 24 januari is onze zoon Galahad Arjuna Ea geboren. Bij ons thuis in het water, onder de volle maan. We hebben hem samen mogen ontvangen en ik wil er graag iets over vertellen.

Vertrouwen en kracht

Het is een verhaal wat gaat over intuïtie, de kracht van het eigen lichaam en het vertrouwen daarop. Margo was al een tijdje bezig geweest zich in te lezen over unassisted childbirth, het bevallen zonder hulp van een professional. Ik zelf wilde daar niet aan, want ik vond het onverantwoord om een onnodig risico te lopen waarvan de prijs onbetaalbaar is als het mis gaat. Daarbij had ik een hele prettige ervaring met begeleiding bij de geboorte van onze dochter.

Keuzes

De avond voor de geboorte waren de vliezen spontaan gebroken, maar tot veel weeën was het niet gekomen. We hebben zelfs allebei nog lekker geslapen ‘s nachts; en als je dat kan, dan heb je geen echte weeën. Dat leidde een beetje tot lichte zorgen bij Margo, want zij voelde de klok tikken. In de reguliere verloskunde word je namelijk naar het ziekenhuis gestuurd als je binnen 24 uur na het breken van de vliezen nog geen echte weeën hebt. En naar het ziekenhuis wilden we niet.

Margo is de hele volgende ochtend bezig geweest met zich inlezen en raad vragen op het forum voor vrije geboorte. Ik zei nog dat ze lekker moest ontspannen, maar ze was te gestrest, ook omdat onze verloskundigenpraktijk de handen van onze bevalling af moest trekken en wij dus keuzes moesten gaan maken.

Eigen ritme

Op een bepaald moment belde Margo toch de vroedvrouw, Tanja, die ons ook geholpen heeft met de vorige bevalling. Ze hebben een lang telefoongesprek gevoerd, wat uitzonderlijk is voor Margo. Na het gesprek had ze een groot deel van het vertrouwen in haar eigen lichaam en haar eigen ritme terug gekregen. Ook had Tanja toegezegd ons te komen helpen bij de bevalling als we dat zouden willen, ondanks dat haar eigen praktijk eigenlijk geen ruimte had.
Vanuit die ontspanning werden de weeën langzaam aan intenser. Ik heb het bad opgezet en vol laten lopen. En ik heb de laatste boodschappen gehaald en onze dochter Faelin naar onze familievrienden in het dorp gebracht, waar ze zou kunnen blijven tot het einde van de bevalling.

Ontspanning

We zijn wat in bad geweest en door de mist gaan wandelen na het invallen van de schemering. Na de wandeling is Margo weer heerlijk gaan ontspannen in het bad. Ze had al steeds meer weeën, maar niet in de regelmatigheid waarbij je normaal gesproken een verloskundige zou gaan bellen. Toch heb ik een aantal keer gevraagd of ik Tanja al moest gaan bellen. Van Margo hoefde dat steeds niet. Toen kreeg ik in de gaten hoe de vork in de steel zat en vroeg: “Je wilt helemaal niet dat ze nu komt, hè?”, waarop Margo antwoordde dat ik haar moest bellen als ik het gevoel had dat ik dat moest doen.
Toen ik aan het bellen was, gingen de weeën over in persen.

Mystieke geboorte

De vorige keer heb ik zelf achter Margo in het bad gezeten, maar nu was er niemand om bijvoorbeeld droge spullen aan te geven. Ik ben nu bij het bad gaan zitten en heb Margo van de zijkant ondersteund. Ik heb haar handen vastgehouden, zodat zij aan mij kon hangen. Het bevallen was voor haar een mystieke ervaring. Ze had wel pijn, maar ervoer wel helemaal hoe zij leven aan het voortbrengen was en ze voelde een diepe verbondenheid met alle barende vrouwen.
Dit duurde ongeveer een kwartier en toen was het hoofdje er uit. Margo ging staan en het jongetje viel zo in mijn armen.
Daarna is Margo weer in het bad gaan zitten en hebben we Galahad op haar gelegd met een natte warme handdoek over hem heen. Zo hebben we een tijd samen gezeten.

Galahads begin

Tanja kwam zo’n twintig minuten na de bevalling binnen. Ze heeft ons heel erg geholpen met de verdere afwikkeling en heeft ons gerust gesteld over Galahads gehoest. Hij had vervuild vruchtwater ingeslikt en probeerde dit eruit te werken. Hij zou waarschijnlijk nog wel de nacht misselijk zijn.

Galahad huilde in het begin veel meer dan Faelin gedaan had, maar zijn begin was dan ook een tikkeltje benauwder. We hebben hem alle liefde en veiligheid geboden die we hem konden geven door hem constant op onze blote huid te houden. Nadat hij ‘s ochtends alles uit z’n maag had uitgespuugd, voelde hij zich aanzienlijk beter en huilde daarna nauwelijks nog.
We hebben niet zo veel controles laten doen. En de metingen die later gedaan zijn door de kraamverzorgsters hebben we eigenlijk meer voor hen laten doen dan voor onszelf. Zijn geboortegewicht is geschat op 10 pond. En in een paar dagen was hij alweer zwaarder dan dat. Hij drinkt ontzettend veel aan de borst.

Gezin

Zijn zusjes hebben zich al gauw over hem ontfermd. De oudste (puberleeftijd) had wat weerstand, maar kon toch de charmes van een pasgeboren  baby niet lang weerstaan.
We zijn zo gezegend met zulke gezonde kinderen. En ik ben zo trots op Margo, die zo goed haar lichaam kan aanvoelen en zo’n goede moeder is.

Bedankt Oskar, voor het delen van jullie prachtige ervaringsverhaal!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *